Και ένα ποιηματάκι...

Ήταν ένα λιονταράκι

που το έλεγαν κρασάκι

έμοιαζε με μια κανάτα

που είχε μέσα της τα πάντα.

Είχε ελπίδες, είχε πόνους

είχε βάσανα και τρόμους

γι' αυτό και ο μικρός κρασάκι

τσίμπησε ένα ποντικάκι.

Βλέπετε, όταν ανχώνετε, πεινάει

και κάθετε στο τραπέζι για να φάει.

Είναι λιχούδης και γκρινιάρης

όλο φασαρία κάνει

είναι όμως παιχνιδιάρης

με τη τσέπη του γεμάτη.

Μέχρι να σας πω το ποίημα 

μεγάλωσε ο μικρός κρασάκι

έκανε και οικογένεια

και ένα μικρό παιδάκι...